Mobil ilova
Ruhiyat mobil ilovasini yuklab olish
Rasmiy Google Play ilovasi. QR kod Play Store sahifasiga olib boradi.
Google Play ilovasi
Yuklanmoqda…

Ruhiyat
Psixologik diagnostika, materiallar va maslahat — mobil ilova yoki web-ilova orqali.
Mobil ilova
Rasmiy Google Play ilovasi. QR kod Play Store sahifasiga olib boradi.
Google Play ilovasi
Web-ilova
Ruhiyatni bosh ekranga o‘rnating va ilovadek foydalaning.
Android
Chrome orqali o‘rnatish
Android web-ilova
Chrome’da oching, brauzer menyusidan “Ilovani o‘rnatish”ni tanlang.
iPhone / iPad
Safari orqali bosh ekranga qo‘shish
iPhone / iPad web-ilova
Faoliyat
Ijobiy psixologiya va affirmatsiyalar bo‘yicha materiallar.
Bugun men o'zimga ishonaman. Har bir qadamim meni maqsadlarim sari yaqinlashtiradi. Men o'z kuchimni qadrlayman, imkoniyatlarimga ishonaman va har kuni yanada kuchli, dono hamda baxtli inson bo'lib boraman. Men hayotimdagi barcha yaxshi o'zgarishlarni ochiq qalb bilan qabul qilaman.
Men o‘zimni boshqalar bilan solishtirishdan voz kechaman. Mening yo‘lim — faqat menga tegishli. Sekin yursam ham, to‘xtab qolsam ham, yana davom etishga haqqim bor. Men kechagi holatim bilan emas, bugun qilayotgan kichik qadamlarim bilan o‘saman. O‘zimga ishonishni tanlayman, chunki hayotimdagi eng muhim tayanchlardan biri — o‘zimman.
Men hamma narsani bir vaqtning o‘zida hal qilishim shart emas. Bugun qalbimga ortiqcha yuk bo‘lgan o‘ylarni sekin qo‘yib yuboraman. Nazoratimdan tashqaridagi narsalar uchun o‘zimni qiynamayman. Nafasimni his qilaman, ichki shovqinni tinchlantiraman va ayni damga qaytaman. Men shoshmasligim mumkin. Men dam olishim mumkin. Men o‘zimga sokinlik uchun joy beraman.
Men mukammal vaqt kelishini kutmayman. Ba’zan hayot aynan tayyor bo‘lmagan paytimda mendan bir qadam tashlashni so‘raydi. Qo‘rqishim mumkin, ikkilanib qolishim mumkin, lekin baribir boshlay olaman. Bugungi kichik harakatim ertangi katta o‘zgarishimning boshlanishi bo‘lishi mumkin. Men o‘zimni shoshirmayman, ammo orzularimni ham ortga surmayman.
Bugun hayotimdagi oddiy narsalarni oddiy deb qabul qilmayman. Uyg‘onganim, nafas olayotganim, kimnidir sog‘ina olishim, kimningdir mehrini his qilishim — bularning o‘zi hayotning jim mo‘jizalaridir. Menda hali yo‘q narsalarni sanashdan oldin, borlarimga bir zum mehr bilan qarayman. Bugun hayotimni boricha qadrlayman.
Hozir xayolimdan o‘tayotgan har bir xavotir haqiqat emas. Men hali sodir bo‘lmagan voqealarni yuragimda qayta-qayta yashashim shart emas. Bugun faqat bugunning yukini ko‘taraman. Ertangi kun kelganda, unga ham kuchim yetadi. Hozir esa yelkalarimni bo‘shataman, chuqur nafas olaman va o‘zimga: “Shu lahzada men shu yerdaman”, deyman
Men hammaning roziligiga muhtoj emasman. Kimdir meni tushunmasligi mening qadrimni kamaytirmaydi. Men o‘z hislarimni, istaklarimni va chegaralarimni hurmat qilishni o‘rganayapman. “Yo‘q” deyishim ham, o‘zimni tanlashim ham mumkin. Men boshqalarga yoqish uchun emas, o‘zimga xiyonat qilmasdan yashash uchun keldim.
Bugungi kun tugadi. Men uning barcha suhbatlarini, tashvishlarini va tugallanmagan ishlarini tonggacha qo‘yib turaman. Hozir hech narsani isbotlashim, tuzatishim yoki hal qilishim shart emas. Tanim dam olishga, ongim jimlikka haqli. Men ko‘zlarimni yumaman va bugunni qo‘yib yuboraman. Ertaga hayotni yana davom ettirish uchun bugun tinch uxlayman.
Ortga qaraganimda faqat yetib bormagan joylarimni emas, qancha yo‘l bosib o‘tganimni ham ko‘raman. Bir paytlar uddalay olmayman deb o‘ylagan kunlardan ham o‘tib keldim. Demak, ichimda men ba’zan unutib qo‘yadigan kuch bor. Bugun o‘sha kuchni yana eslayman. Men hali o‘z imkoniyatlarimning oxiriga yetganim yo‘q.
Hayotimdagi hamma savolga bugunoq javob topishim shart emas. Ba’zi narsalar vaqt bilan tushunarli bo‘ladi, ba’zi eshiklar esa aynan kerakli paytda ochiladi. Men noaniqlik ichida ham xotirjam yashashni o‘rganaman. Hamma narsani bilmasam ham mayli. Bugun bilganim bitta narsa yetarli: keyingi qadamimni bosish.
Hayotimdan o‘tib ketgan insonlarga ham minnatdorman. Kimdir menga mehrni, kimdir sabrni, yana kimdir o‘zimni qadrlashni o‘rgatdi. Har bir uchrashuv abadiy qolishi shart emas ekan. Ba’zi insonlar hayotimizda qolish uchun emas, bizga nimanidir anglatib ketish uchun keladi. Men o‘tmishni ushlab turmayman, undan olgan sabog‘imni olib davom etaman.
Xato qilganim meni yomon inson qilmaydi. Men o‘sha paytdagi bilimim, hissiyotim va imkoniyatim bilan qo‘limdan kelganicha yashadim. Bugungi aqlim bilan kechagi o‘zimni hukm qilmayman. Xatolarimni yashirmayman, ulardan o‘saman. Men o‘tmishimning mahkumi emasman — undan keyin kim bo‘lishimni tanlay oladigan insonman.
Men charchaganimda o‘zimni dangasa deb atamayman. Balki tanam anchadan beri “menga ham quloq sol” deb turgandir. Bugun o‘zimdan yana qancha ish qilishim mumkinligini emas, menga nima kerakligini so‘rayman. Bir oz jimlik, bir piyola choy, sayr yoki shunchaki hech narsa qilmaslik ham tiklanishning bir qismi. Dam olish — ortga ketish emas.
Boshqalarning tezligi mening vaqtimni belgilamaydi. Kimdir mendan oldinroq yetib borgan bo‘lishi mumkin, lekin bu men kech qoldim degani emas. Har bir insonning hayotida o‘z fasli bor. Men o‘z yo‘limni birovning natijasi bilan o‘lchamayman. Mening vaqtim ham keladi. Ungacha esa men ildiz otaman, o‘rganaman, mehnat qilaman va tayyorlanaman.
Men hamma narsani nazorat qilishdan charchashim mumkin. Hayotning ayrim qismlarini oqimiga qo‘yib yuborishga o‘zimga ruxsat beraman. Har bir insonni o‘zgartirish, har bir vaziyatni tuzatish mening vazifam emas. Men qo‘limdan keladiganini qilaman, qolganini esa hayotning o‘ziga topshiraman. Ba’zan eng katta yengillik — ushlab turishni to‘xtatishdan boshlanadi.
Bugun o‘zimga ham rahmat aytaman. Hech kim ko‘rmagan kurashlarim uchun, ichim yig‘lagan paytda ham hayotni davom ettirganim uchun, qayta-qayta yiqilib yana turganim uchun. Men ko‘pincha o‘zimdan ko‘proq narsani talab qildim, lekin kamdan-kam o‘zimni qadrladim. Bugun esa bir lahza to‘xtab, o‘zimga: “Shuncha yo‘lni bosib o‘tganing uchun rahmat”, deyman.
Mening qadrim muvaffaqiyatlarim soni bilan o‘lchanmaydi. Men biror narsaga erishmaganimda ham, chiroyli ko‘rinmaganimda ham, hammaga foydali bo‘la olmaganimda ham qadrliman. Men sevgini va hurmatni ishlab topishim shart emas. Men shunchaki borligim bilan inson sifatida qadrga egaman. Bugun o‘zimga aynan shunday munosabatda bo‘lishni boshlayman.
Bugun aytilmay qolgan gaplar ham, bajarilmay qolgan ishlar ham tonggacha kutishi mumkin. Men kunni xayolimda yana bir bor yashab chiqmayman. Yuragimga “endi yetarli” deyishga ruxsat beraman. Yostiqqa bosh qo‘yganimda o‘zim bilan kurashmayman. Nafasim sekinlashadi, tanam bo‘shashadi, fikrlarim uzoqlashadi. Bu tun — mening tiklanish vaqtim.
Ba’zan natija ko‘rinmayotgani mehnatim behuda ketayotganini anglatmaydi. Urug‘ ham yer ostida uzoq vaqt ko‘rinmaydi, ammo ichida hayot boshlanib bo‘lgan bo‘ladi. Men ham hozir ko‘zga tashlanmaydigan o‘sish jarayonida bo‘lishim mumkin. Shuning uchun bugun o‘zimdan voz kechmayman. Ko‘rinmayotgan taraqqiyot ham taraqqiyotdir.
Boshqalarning kayfiyati, fikri va menga bo‘lgan munosabatini yuragimga yig‘ib yurishim shart emas. Har kimning ichida men bilmaydigan o‘z kurashi bor. Men esa menga tegishli bo‘lmagan og‘irliklarni ko‘tarishni to‘xtataman. Bugun o‘z ichki dunyomni asrayman. Birovning sovuqligi mening kunimning haroratini belgilamaydi.
Men hayotimning tugallangan hikoyasi emasman. Oldimda hali men bilmagan uchrashuvlar, imkoniyatlar, quvonchlar va yangi “men”lar bor. Bugungi holatim kelajagimning chegarasi emas. Hayot meni hali ko‘p marta hayratlantirishi mumkin. Shuning uchun men o‘zimga eshiklarni yopmayman. Men hali boshlanmagan go‘zal sahifalarim borligiga joy qoldiraman.
Bugun o‘zim bilan yumshoqroq gaplashaman. Ichimdagi ovoz meni ayblash uchun emas, qo‘llab-quvvatlash uchun ham mavjud bo‘lishi mumkin. Men o‘zimni tanqid qilish orqali kuchli bo‘lishim shart emas. Ba’zan birgina “qo‘lingdan kelganini qilyapsan” degan ichki mehr ham insonni uzoq yo‘lga yetaklaydi. Bugun o‘zim uchun ana shunday ovoz bo‘laman.
Men katta o‘zgarishlarni faqat katta qarorlardan kutmayman. Ba’zan hayotni ertalab o‘rindan turish, bitta qo‘ng‘iroq qilish, bir sahifa o‘qish yoki yana bir marta urinib ko‘rish o‘zgartiradi. Bugun qo‘limdan keladigan bitta ishni yaxshi bajaraman. Chunki kichik qadamlar takrorlana boshlaganda, bir kuni ortimga qarab qancha uzoqqa kelganimni ko‘raman.
Men o‘z ovozimni eshitishga haqqim bor. Ichimdagi “men aslida buni xohlamayapman” yoki “bu menga yaxshi” degan tuyg‘uni doim chetga surmayman. Men o‘zimni eshitganim sari qarorlarim ham menga yaqinlashadi. Hayotimni faqat boshqalarning maslahatlari bilan emas, o‘z qalbim bilan maslahatlashib ham quraman.